«هاملت در نم‌نم باران» عنوان کتابی از اصغر عبدالهی، کارگردان و فیلمنامه‌نویس سرشناس ایرانی است که این بار با نگاهی متفاوت به دنیای تئاتر و تاریخ نمایشنامه‌نویسی، مجموعه‌ای از چهار داستان کوتاه را خلق کرده است. این اثر تلفیقی است از ادبیات داستانی و جهان درونی شخصیت‌های فراموش‌شده‌ی تاریخ نمایش، که عبدالهی با نگاهی انسانی و هنری آن‌ها را دوباره به صحنه می‌آورد.

کتاب از چهار داستان تشکیل شده: «هاملت در نم‌نم باران» که عنوان کتاب نیز از آن گرفته شده، «پیراهن گمشده‌ی هدا گابلر»، «آبی‌های غمناک بارون» و «اینجاست آن که اتللو بود». هر چهار داستان با محوریت هنرمندانی غیرایرانی و عمدتاً ارمنی در دهه‌ی بیست شمسی روایت می‌شوند که برای اجرای تئاتر به تهران آمده‌اند. شخصیت‌هایی که هر یک نماد و بازتابی از نمایشنامه‌های کلاسیک و شخصیت‌های پررنگ تاریخ تئاتر جهان‌اند.

یکی از ویژگی‌های برجسته‌ی این مجموعه آن است که اصغر عبدالهی خود را در خدمت قصه قرار داده است. نثر او نه برای نمایش قدرت نویسندگی، بلکه برای پیش‌برد روایت است. خلاقیت‌های روایی از دل داستان بیرون آمده و به جای تکنیک‌های ادبی پرزرق‌وبرق، فضاسازی‌های دقیق و چندلایه در خدمت انتقال معنا قرار گرفته‌اند.

راویان داستان‌ها اغلب غیرقابل اعتمادند و فضای کلی اثر حال‌و‌هوایی پلیسی و رازآلود دارد. اما چیزی که این کتاب را فراتر از داستان‌های معمولی می‌برد، تلفیق هوشمندانه‌ی افسانه و واقعیت، تئاتر و زندگی، گذشته و حال است. این کتاب برای مخاطبانی مناسب است که به تاریخ نمایش علاقه‌مندند، دغدغه‌ی انسان‌های ایده‌آلیست را دارند و می‌خواهند با روایتی ادبی به دنیای فراموش‌شدگان تئاتر سفر کنند.

اگر به دنبال مجموعه‌ای متفاوت، تفکربرانگیز و چندلایه در ادبیات معاصر ایران هستید، «هاملت در نم‌نم باران» از اصغر عبدالهی انتخابی بسیار ارزشمند است.