کتاب بی بی پیک نوشته‌ی لودمیلا اولیتسکایا، نویسنده‌ی برجسته‌ی روس، روایتی تأمل‌برانگیز از مواجهه‌ی نسل‌های مختلف زنان در یک خانواده است. اولیتسکایا در این داستان، مانند دیگر آثارش، به کنکاش در خانواده و تاریخ زنانه در بستر جامعه‌ی روسیه‌ی قرن بیستم می‌پردازد. اما آن‌چه «کتاب بی بی پیک» را خاص و متمایز می‌کند، پرداخت جسورانه‌اش به پدیده‌ی زنان علیه زنان است.

در این داستان، زنانی حضور دارند که نه قربانی مستقیم مردسالاری، بلکه بازوی تقویت‌کننده‌ی آن در فضای خانه‌اند. زنانی که در نقش مادر، مادربزرگ، عمه یا خواهر، با استفاده از نفوذ عاطفی و اخلاقی خود، در تثبیت نظم patriarchal نقش دارند. شخصیت محوری داستان، مور، زنی است مغرور، سخت‌گیر و سلطه‌طلب که حضور سنگین و آزاردهنده‌اش در خانه، سایه‌ی سنگینی بر زندگی دیگر زنان این خانواده انداخته است. آنا فیودورونا، دختر او، یکی از قربانیان اصلی این فضای سرکوبگر است؛ دختری که در کشمکش میان مادر تمامیت‌خواه و میل به رهایی، در رنجی مدام به سر می‌برد.

«کتاب بی بی پیک» با زبانی تیزبینانه، طنز ظریف و جزئی‌نگری خاص اولیتسکایا، تصویری عمیق از خشونت زنانه‌ای ترسیم می‌کند که برخلاف انتظار، از دل تجربه‌ی زیسته‌ی زنانه برمی‌خیزد. در این رمان، خبری از قهرمان‌های فمینیستیِ تیپیکال نیست؛ بلکه زنان، گاه به‌مراتب سخت‌گیرتر، کنترل‌گرتر و آسیب‌زننده‌تر از مردان ظاهر می‌شوند.

این کتاب برای مخاطبانی که به ادبیات زنانه، روان‌شناسی شخصیت، تاریخ اجتماعی شوروی، و مسأله‌ی خشونت درون‌خانوادگی علاقه دارند، انتخابی ایده‌آل است. «کتاب بی بی پیک» نمایشی از تضادهای درونی زنان، روابط چندنسلی، و سلطه‌ی پنهان در بطن زندگی روزمره است.