رمان «مجوس» نوشته‌ی جان فاولز یکی از آثار برجسته و پیچیده‌ی ادبیات معاصر است که برای نخستین بار در سال ۱۹۶۵ منتشر شد. این رمان ترکیبی از روان‌شناسی، فلسفه، اسطوره و بازی‌های ذهنی است و داستانی را روایت می‌کند که در لایه‌های متعدد واقعیت و خیال تنیده شده است.

داستان با شخصیتی به نام نیکلاس اورف آغاز می‌شود، مردی جوان، انگلیسی و تحصیل‌کرده که در پی فرار از یک زندگی بی‌رمق و رابطه‌ای عاطفی که دیگر برایش جذابیتی ندارد، پیشنهاد تدریس در یک مدرسه‌ی شبانه‌روزی در جزیره‌ای دورافتاده در یونان را می‌پذیرد. او امیدوار است با این سفر به آرامشی برسد و زندگی‌اش را بازتعریف کند، اما به‌زودی متوجه می‌شود که با قدم گذاشتن به این جزیره، وارد جهانی رازآلود و پر از رمز و راز شده است.

در جزیره، نیکلاس با مردی عجیب و ثروتمند به نام کُنچیس آشنا می‌شود؛ مردی که در ظاهر منزوی و فریبنده است، اما در باطن نقشی اساسی در ماجرایی وهم‌آلود و پر از بازی‌های روانی ایفا می‌کند. این رابطه‌ی نیکلاس با کنچیس و شرکت در نمایش‌هایی که در ظاهر نمایشی هنری به‌نظر می‌رسند، اما در واقع آزمون‌هایی پیچیده برای ذهن و احساس او هستند، رفته‌رفته مرز میان واقعیت و تخیل را در ذهن نیکلاس از بین می‌برد.

در طول رمان، خواننده همراه با نیکلاس دچار سردرگمی می‌شود؛ شخصیت‌ها تغییر می‌کنند، حقیقت‌ها مخدوش می‌شوند و روایت‌ها دائماً زیر سؤال می‌روند. «مجوس» نه تنها یک داستان معمایی و جذاب است، بلکه اثری است درباره‌ی شناخت خود، سرشت انسان، قدرت، میل، و تاثیر فریب و حقیقت بر ذهن انسان.

جان فاولز با نثری شاعرانه و ساختاری لایه‌لایه، روایتی خلق می‌کند که هم از نظر فکری و هم از نظر روایی، ذهن مخاطب را به چالش می‌کشد. «مجوس» تجربه‌ای است گیرا، فراتر از یک رمان سرگرم‌کننده، و بدون تردید از مهم‌ترین آثار ادبیات انگلیسی قرن بیستم به‌شمار می‌رود.