کتاب «عمارت رصدخانه» نوشته ادوارد کری، نویسنده و نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی، رمانی فانتزی و رازآلود است که در فضایی غریب و فراموش‌شده جریان دارد. داستان در عمارتی متروکه می‌گذرد که زمانی رصدخانه‌ای باشکوه بوده، اما اکنون به پناهگاه انسان‌هایی تبدیل شده که هر یک با بیماری یا زخم روانی خاصی زندگی می‌کنند. شخصیت اصلی داستان، فرانسیس اورم، مردی ۳۷ ساله است که پس از از دست دادن شغلش در موزه مجسمه‌های مومی، به این عمارت پناه آورده و نمایشگاهی پنهانی از اشیای به‌ظاهر بی‌ارزش اما خاطره‌انگیز برپا کرده است؛ اشیایی که بیشترشان را دزدیده و به همین دلیل اجازه بازدید به کسی نمی‌دهد.

در کنار اورم، دیگر ساکنان رصدخانه نیز شخصیت‌هایی عجیب و گاه غریب‌الاحوال هستند؛ از زنی که به تماشای سریال‌های تلویزیونی اعتیاد دارد تا معلم بازنشسته‌ای که بی‌وقفه عرق می‌ریزد و اشک می‌ریزد. اما ورود زنی به نام آنا تپ، سکوت و رخوت این فضای فراموش‌شده را می‌شکند. با حضور او، گذشته ساکنان کم‌کم زنده می‌شود و عمارت، بار دیگر با خاطرات و امید روشن می‌شود.

کری در این رمان، جهانی خلق کرده که بین خیال و واقعیت در نوسان است؛ جایی که گذشته، هویت و تنهایی در تار و پود شخصیت‌ها تنیده شده‌اند. «عمارت رصدخانه» داستانی است درباره گم‌شدن، پناه‌جویی، و تلاش برای یافتن معنا در میان خرابه‌های زندگی.