رمان «هرس» نوشته‌ی نسیم مرعشی، داستانی عمیق، ریشه‌دار و جان‌فرسا درباره‌ی زخم‌های ناپیدای جنگ و پیامدهای روانی آن بر زندگی خصوصی انسان‌هاست. این رمان، با زبانی شاعرانه و فضایی خفه و پر از عطر جنوب، روایتگر زندگی زوجی جوان به نام‌های رسول و نوال است که در کوران جنگ ایران و عراق، دچار مصیبتی بزرگ می‌شوند؛ مصیبتی که چنان سنگین و بی‌امان است که حتی فرصت سوگواری را از آن‌ها می‌گیرد.

با پایان جنگ، همه چیز تمام نشده؛ بلکه تازه شروعی‌ست برای یک رنج عمیق‌تر. نوال، زنی اندوهگین اما زنده، در دل داغ‌های پیاپی، دو دختر به دنیا می‌آورد. اما در دلش آرزویی می‌جوشد: تولد پسری که جای خالی فرزندی از دست‌رفته را پر کند؛ پسری که بتواند بوی مردانگی و قدرت را به خانه‌ی متروک بازگرداند. اما باز هم دختر. این بار، نوال دست به کاری می‌زند که از دل مادرانه‌اش برنمی‌آمد: او نوزاد دخترش را با پسر نوزادی غریبه جابه‌جا می‌کند، به امید التیام زخمی کهنه.

اما زندگی بهایی برای این انتخاب در نظر گرفته است. نوال، اسیر عذاب وجدان، صدای گریه‌های دخترش را در ناله‌های پسر غریبه می‌شنود. این صداها او را به مرز جنون می‌کشانند و او را وا‌می‌دارند که از همه‌چیز دل بکند و به دیار نخل‌ها، اسطوره‌ها، و خاک خون‌آلود جنوب بازگردد. اکنون، رسول، شوهر نوال، در تلاش برای بازگرداندن همسرش، پا در همان مسیر می‌گذارد؛ مسیری که تنها با گذشتن از دل رنج و سوختن در آتش فقدان ممکن است.

«هرس» داستانی است درباره‌ی انسان‌هایی که با پایان جنگ، جنگ‌شان هنوز ادامه دارد. جنگی خاموش در دل، خانه، و خاطرات. نسیم مرعشی با نثری روان، غنی و پراحساس، تصویری روشن از ناپیداترین دردهای انسانی را ترسیم می‌کند.