رمان «آخرش می‌آن سراغم» نوشته‌ی سیامک گلشیری یکی از آثار جذاب و پرتعلیق در ژانر وحشت است که مخاطبان نوجوان و جوان را به خوبی جذب می‌کند. این رمان که در ۲۲ فصل نوشته شده، داستان کامران، نوجوان دبیرستانی را روایت می‌کند که ناخواسته درگیر ماجرایی هولناک می‌شود و باید برای نجات جان خود فرار کند.

داستان به زبان محاوره‌ای روایت شده و همین زبان ساده و روان، باعث می‌شود خواننده ارتباط نزدیک‌تری با شخصیت‌ها و فضای داستان برقرار کند. انتخاب زبان محاوره‌ای به دلیل شکل روایت داستان منطقی است، چون راوی در حال تعریف وقایع رخ داده برای دوستش است.

کامران نوجوانی از قشر متوسط جامعه است که با محدودیت‌های خانوادگی و احساس تنهایی مواجه است. او برای کسب استقلال، با افرادی بزرگ‌تر از خود رفاقت می‌کند، سیگار می‌کشد و عاشق دختری همسایه می‌شود که چند سال از او بزرگ‌تر است. این تلاش برای بزرگ‌تر جلوه دادن خود و پایبندی به رفاقت، او را وارد موقعیت خطرناکی می‌کند که دار و دسته‌ای به نام «اسمال» به دنبال جانش هستند و او حتی نمی‌تواند به پلیس مراجعه کند.

رمان «آخرش می‌آن سراغم» با فضای اجتماعی و ترسناک، توانسته ترکیبی موفق از ژانر وحشت و داستان‌های نوجوانانه ارائه دهد. این کتاب، برای علاقمندان به داستان‌های پرتعلیق و ماجراهای نوجوانان در موقعیت‌های دشوار، انتخابی ایده‌آل است.