«من منچستریونایتد را دوست دارم» رمانی تحسین‌شده از نویسنده‌ی معاصر، مهدی یزدانی خرم است؛ اثری که با نگاهی پست‌مدرن و در بستری اجتماعی، بخشی از مهم‌ترین وقایع تاریخی ایران را در قالبی متفاوت بازخوانی می‌کند. این رمان که نوشتن آن حدود چهار سال به طول انجامیده، توانسته جوایز معتبری چون «برگزیده‌ی سومین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی هفت اقلیم» و «برنده‌ی جشنواره‌ی ادبی بوشهر» را از آن خود کند و تاکنون به زبان‌های متعددی چون انگلیسی، ترکی و ایتالیایی ترجمه شده است.

داستان از زاویه‌ی دید یک دانشجوی رشته‌ی تاریخ روایت می‌شود که مبتلا به بیماری سرطان است. روایت از دهه‌ی هشتاد شمسی آغاز می‌شود؛ زمانی که راوی در خیابان‌های پاییزی قدم می‌زند و ذهنش با داستانی تاریخی درگیر می‌شود. این ذهن‌پریشی روایی، بهانه‌ای می‌شود تا خواننده را در سفری زمانی به عقب، به روزهای جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط نیروهای متفقین ببرد.

مهدی یزدانی خرم با مهارتی کم‌نظیر، لایه‌های زمانی متعددی را در هم تنیده و از دل روایت‌هایی تکه‌تکه، داستانی منسجم و شگفت‌انگیز خلق کرده است. در دل این ساختار پازل‌گونه، کاراکترهای زیادی حضور دارند؛ شخصیت‌هایی که هر کدام درگیر گذشته، خاطرات، هویت و جست‌وجوی راهی برای فرار از هزارتوی روایت‌اند. ساختار غیرخطی و روایات متداخل، از ویژگی‌های برجسته‌ی این رمان‌اند که آن را به اثری پست‌مدرن با رگه‌هایی از رئالیسم جادویی تبدیل کرده‌اند.

«من منچستریونایتد را دوست دارم» تنها یک رمان تاریخی یا اجتماعی نیست؛ این اثر بازتابی از آشفتگی ذهنی، جست‌وجوی هویت، و رابطه‌ی پیچیده‌ی فرد و تاریخ است. خواننده در طول داستان با تردید، دلهره، عشق، مرگ، و حسرت مواجه می‌شود. تجربه‌ی این کتاب، همچون ورود به یک تونل زمانی است؛ روایتی که از اکنون آغاز می‌شود، در گذشته گم می‌شود و در نهایت، به اکنون بازمی‌گردد؛ اما با نگاهی دیگر.